Bijen verzamelen nectar, pollen, propolis en water binnen een straal van 3 km rond hun woonplaats. De bijen brengen de nectar – die een vochtgehalte heeft van om en bij de 80% – in de honingmaag naar de kast. Binnen in de kast geven de werksters de verse nectar voortdurend aan elkaar door. Enzymes worden toegevoegd en de nectar wordt ingedikt tot het watergehalte onder de 20% is. Vanaf dan kunnen we van honing spreken. Deze honing wordt opgeslagen in de honingraten en verzegeld met een wasdekseltje. Bij oogst verwijdert de imker de wasdeksels. De raten gaan in de slinger. Door de centrifugaalkracht ‘vliegt’ de honing uit de raten. De honing loopt door een zeef en gaat de rijper in. Alvorens in potten te doen, wordt de honing geënt zodat hij smeuïg en smeerbaar blijft. 

 

Ronny zijn bijen staan op verschillende locaties waarbij hij er heel streng op toeziet dat ze niet rechtstreeks met pesticiden in contact komen. Honing eten uit eigen streek (Vlaanderen) heeft een positieve invloed op pollenallergie.​